انعکاس ِ چشم‌های توست
آبی ِ آسمان

 

به‌نگاهی دل باختن
تا
دل باختن به نگاهی

زمین
تا
آسمان
فرق دارند

می‌فهمی؟

 

امروز ۱۴ مرداد روز مرگ حسین پناهی (ره)٬ یکی از شعرای محبوب منه٬ مردی که خودش گفته بود بعد از مرگش همه اونو می‌شناسن. شاید اگر حسین پناهی نبود٬ این کوتاه‌نویسی‌های من هم هرگز به‌وجود نمی‌اومدن. یکی از شعرهاشو که خیلی دوس دارم می‌ذارم تا با هم لذت ببریم از کلام این مرده‌ی دوست‌داشتنی:

بی‌راهه رفته بودم
آن شب!
دستم را گرفته بود و می‌کشید
زین پس
همه‌ی عمر را
بی‌راهه خواهم رفت!

 

لحظه‌ای
به‌طول یک عمر
زنده‌گی

 

تو جشن نامزدیش٬ داشتم گریه می‌کردم…
دستمو گرفت٬ خودش بود!
پرسید: «چیزی شده؟»
گفتم: «نه٬ مستم!»

و او خوب می‌دانست
که من
لب به الکل
نمی‌زنم…

 

«بی‌تفاوتی» یعنی چه؟

«بی‌تفاوت بودن» در مواقعی کاربرد داره که فردی [یا جامعه‌ای] نسبت به چیزی آگاه باشه و به‌صورت تعمدی خودش رو به ناآگاهی بزنه و واکنشی در برابر اون انجام نده. برای مثال آقای تاج‌زاده نمونه‌ی بارز یه آدم بی‌تفاوت نسبت به ظلم هست. (برای اطلاع بیشتر از بی‌مسئولیتی آقای تاج‌زاده نسبت به جامعه این مطلب را مطالعه کنید.)

آیا جامعه‌ی ما بی‌تفاوته؟

جامعه‌ی ما اصلن جامعه‌ی آگاهی نیست که بخواد نسبت به اون «آگاهی»٬ بی‌تفاوت باشه٬ بلکه جامعه ناآگاه هست و از جامعه‌ی ناآگاه هم نباید انتظار واکنش داشت٬ چون اصلن کنشی رو درک نمی‌کنه که بخواد واکنش نشون بده. تا وقتی جریان‌هایی از داخل و خارج [هر کدوم به نوعی] تمام تلاششون رو می‌کنن که مردم رو ناآگاه بار بیارن نباید انتظاری بیشتر از این داشت.

مردم ما نشون دادن هرجایی که آگاه بشن می‌تونن واکنش مناسب رو نشون بدن و تصمیمات درستی بگیرن٬ مثال معاصر اون می‌تونه دوم خرداد باشه. [هر چند بعدها معلوم شد که دوم خرداد هم سرابی بیش نبوده!]

در مورد این موضوع می‌شه ساعت‌ها بحث کرد اما متاسفانه من حوصله‌ی زیاد حرف زدن ندارم.

در همین زمینه:
چقدر باید نگران بی‌تفاوتی در جامعه باشیم؟ - بر ساحل سلامت

 

جزییات ِ چشم‌هایت
کلیات ِ زنده‌گی ِ من است

 

در حصار دیوارهای اتاق
و خیال تو
اسیرم
اسیر

 

■ مرد از توی اتاق بیرون اومد و گفت: من تصمیمم رو گرفتم٬ می‌رم و دیگه برنمی‌گردم.

مرد به زن نگاه می‌کنه٬ زن داره اشک می‌ریزه…

■ مرد گفت: بی‌خودی گریه نکن٬ من با این چیزا دیگه خر نمی‌شم٬ این کارات دیگه قدیمی شده.

□ زن گفت: نه گریه نمی‌کنم٬ داشتم پیاز رنده می‌کردم.

■ مرد گفت: بهانه از این احمقانه‌تر پیدا نکردی؟ همه‌تون عین هم می‌مونین٬ بدبخت‌ها بدون مردها نمی‌تونین زنده‌گی کنین.

مرد رفت… زن پیازهای رنده شده رو از توی بشقاب ریخت توی قابلمه.

 

پر می‌زند دلش
برای قفس
پرنده‌ی گشـاد

 

چروک‌های صورتت
چوب‌خط عمر من است
در زندان ِ زنده‌گی
مادر

 

برای خلاص شدن از دست هرزنامه‌هایی که از سایت «یاری» واستون میاد٬ توی جیمیل مراحل زیر رو دنبال کنین:

۱- به قسمت Setting بروید (گوشه‌ی بالا دست راست)
۲- حالا Filters
۳- تشریف ببرین پایینه صفحه و Create a new filter رو بزنین
۴- در قسمت Subject این عبارت رو بنویسین: sent you a Friend Request on Yaari و دکمه‌ی Next Step رو فشار بدین
۵- تیک Delete it رو بزنین و بعدش هم دکمه‌ی Create Filter رو فشار بدین و از جهان ِ بدون «یاری» لذت ببرین!

آخیش٬ راحت شدم!

 

ثانیه‌شمار
دزد لحظات

 

زین پس
به‌دنبال آروزهای محال
نخواهم رفت
منتظرم مباش

 

وقتی یه نفر از بهمن کوچیک به وینستون فوق سبک (Ultra Light) رو میاره٬ با زبونه بی‌زبونی می‌خواد بگه «دارم ترک می‌کنم»!

 

چشم‌ها
روزنه‌های کهکشان ِ درون‌اند
چشم‌ها را دریابیم

 

‌

‌

‌

‌

‌

‌

‌

‌

‌

‌

[معذرت می‌خواهم٬ امروز٬ چندم ِ تیر است؟]

 

ای دل
شباب رفتُ
نچیدی گــُلی
ز عیش

حافظ (ره)

 

پیاده شدم
تا تو سوار شوی
گاه
رویایی بیش نیست
هم‌سفر شدن

 

ستاره در دل شب٬ فریاد «مرگ بر تاریکی» می‌دهد.

پرویز شاپور (ره)